Z krótką przerwą jest z nami od ponad 30 lat. Debiutowała w 1988 roku. W tak zwanym międzyczasie zastąpiła ją na chwilę Grand Vitara. W 2015 roku powróciła. W 2018 przeszła delikatny lifting. Do dziś jest w Polsce jednym z najpopularniejszych crossoverów. Dlaczego? Otóż jej właściciele lubią ją za to, że nie jest… nowoczesna.

I chyba coś w tym jest. Vitara nie epatuje nowoczesnością. Super infotainmentem, wielkim niczym telewizor ekranem, wyrafinowanym stylem. W aucie, które debiutowało 6 lat temu przede wszystkim liczyła się funkcjonalność. Dlatego, na pokładzie jest wszystko, co kierowcy do bezpiecznej jazdy bywa niezbędne. I jeszcze coś. Nauka obsługi systemu trwa chwilkę. I nie sprawia kłopotu osobom nie odnajdującym się w zdygitalizowanej rzeczywistości. 

No właśnie, w niesłusznie minionych czasach liczyła się ergonomia. I do ergonomii Vitary nikt nie może się przyczepić. Do tego obsługa systemu jest tak zwyczajnie analogowa. Pewnie, że środek deski zajmuje ekran. Ale służy tylko do patrzenia. Do obsługi mamy przyciski, pokrętła i przełączniki. To, co widzi kierowca to analogowe zegary i mały ekranik pomiędzy. Na konsoli centralnej mamy najpotrzebniejsze funkcje i żadnego natłoku danych, z których połowa i tak nigdy nie jest nikomu do niczego potrzebna. Aha, w znaczeniu najpotrzebniejsze: po liftingu mamy na pokładzie Apple CarPlay/Android Auto. Wprawdzie nie bezprzewodowe, ale… są i działają bardzo sprawnie.

Wnętrze, przyjemnie niedzisiejsze zaskakuje przestronnością. Aż dziwne, jak można wygospodarować tyle przestrzeni w niewielkim w sumie pojeździe. Fotele nie zapewniają kanapowego komfortu. Za to, dzięki sprężystości są niczym balsam dla bolącego kręgosłupa. Minusem jednakowoż są: skokowa regulacja pochylenia oparcia i brak regulacji podparcia lędźwi.

Nie tylko fotele zdały test komfortu. Także tylna kanapa zasługuje na pochwały. Dobrze dobrana długość siedziska, niezłe wyprofilowanie i dobry kąt pochylenia kanapy to spore zalety. Wady? W sumie, jedna: bagażnik. W autach tej wielkości spodziewamy się ponad 400 litrów. Ten w Vitarze to tylko 380 litrów i 710 po złożeniu oparcia kanapy. Powiem szczerze, za mało…

Dwie jednostki
Pod maską Vitary pracują dwa benzynowe silniki o pojemności 1,0 lub 1,4 litra. W testowej, był ten mocniejszy, działał sprawnie napędzany układem miękkiej hybrydy, który składa się z turbodoładowanego silnika benzynowego 1.4 BoosterJet oraz 48-woltowej instalacji elektrycznej. Do tego, niewielki silnik elektryczny, który pełni rolę rozrusznika i prądnicy. Benzynowy BoosterJetem nie jest konstrukcja nową.  Ale po dołożeniu hybrydowego „wspomagania” generuje o 15 Nm. więcej - 235 Nm momentu obrotowego już przy 2000 obr./min. Paradoksalnie, do wzrostu momentu spadła moc jednostki termicznej. W sumie, układ ma 141 KM. Silnik benzynowy bez wsparcie 129 KM.

Jak działa mikrohybryda SVHS? Niewielki silnik elektryczny dodaje w chwili ruszania lub gdy mocno wdusimy pedał gazu 13 KM i 50 Nm. momentu obrotowego. To wystarczy do zminimalizowania zjawiska turbodziury. Zauważalnie też wpływa na płynność działania układu napędowego.

Co ważnie, wsparcie hybrydowe wpływa na zmniejszenie zużycia paliwa. Akumulator trakcyjny uzupełnia energia odzyskiwana podczas hamowania, aby w razie potrzeby wesprzeć silnik spalinowy. Efekt jest co najmniej zadowalający.  Testowa Vitara konsumowała średnio 5,4 l/100. Na drodze ekspresowej spalanie wzrastało do około 6,6 litra. W ruchu miejskim samochód zasysał średnio 7,2 litra/100 km.

Choć auto nie jest szczytem wyrafinowania i nowoczesności, może dostarczyć sporo przyjemności z jazdy. Po tygodniowy teście jestem pozytywnie zaskoczony kulturą pracy jednostki. Także, jej wstrzemięźliwością. Do pracy zawieszenia także nie mam szczególnych uwag. Doskonale „współpracuje” z niezbyt komfortowymi drogami. Do wnętrza kokpitu nie przedostają się drażniące odgłosy jego pracy. Do tego z godnością znosi ubytki w warstwie ścieralnej asfaltu. Jest na tyle sprężyste, że karoseria zachowuje pion i nie kiwa się niczym jacht przy „dziewiątce” w skali Beauforta. Zarazem, jest na tyle miękkie, że jazda nie przypomina podróży tak zwanym żelaźniakiem.

Vitara  dzielnie walczy na trudnym rynku. Samochód wciąż nie chce się zestarzeć! Nadal wygląda dobrze, a przecież debiutował w 2015 roku. Prosty, doskonale wyceniony i niewyszukany klasyk bezproblemowo sprawdza się w praktyce. 

MOTOTRENDY.PL

Zalety auta:
- infotainment
- silnik
- cena

Wady auta:
- zbyt mały bagażnik

Parametry silników i układu przeniesienie napędu Suzuki Vitara 1,4 SVHS BoosterJet 140 KM 2WD 6A/T:
Wymiary (długość/szerokość/wysokość) 4175/1775/1510 mm
Silnik benzynowy wsparty hybrydą: 1373 cm3
Skrzynia biegów: automatyczna
Maksymalna moc: 140 KM/ 5500 obr.
Maksymalny moment obrotowy: 235 Nm w zakresie 2000 - 4000 obr.
Napęd: przedni
Osiągi:(przyspieszanie  0-100 km/h): 11,0 s
Prędkość maksymalna: 161 km/h
Deklarowane średnie spalanie: 5,2 l/100 km
Pojemność bagażnika: 357/710 l
Cena: od 87 900 zł