Ten japoński koncern od wielu lat ma w swoich szeregach ciekawe auto, które nie tylko wyróżnia się na tle innych oryginalnym nadwoziem, ale sprawia także radość z jazdy. Tym autem jest  Suzuki Swift.

Auto to od wielu już lat cieszy się popularnością. Wcale mnie to nie dziwi, bowiem jest to bezawaryjne auto o wysokiej trwałości, a zarazem prostocie budowy. Do testów otrzymaliśmy auto wyposażone w bezstopniową przekładnię CVT. Auto wyposażone w to rozwiązanie idealnie odnajdzie się w mieście, zapewniając Suzuki dobrą dynamikę. Wymaga jednak dopłaty 5 tysięcy i co ciekawe nie jest dostępna w najwyższej wersji wyposażenia.

Choć auto występuje na rynku już od długiego czasu, to nadal ma sporo do zaoferowania. Zatem przyjrzyjmy się dokładnie Suzuki. Auto jest niewielkim pojazdem. Jego długość wynosi 3845 mm, szerokość 1735 mm a wysokość 1495 mm. Konkurencja pod tym względem prezentuje się znacznie lepiej. Prześwit Suzuki wynosi zaledwie 12 centymetrów, co skutkuje tym, że podczas podjeżdżania na krawężniki trzeba bardzo uważać.

Znany
Wizualnie Suzuki Swift może podobać się. Auto parę lat temu przeszło facelifting. W jej wyniku Swift otrzymało nowe wzory obręczy i nowe kolory nadwozia. Przednia część nadwozia zwraca uwagę dzięki dużym reflektorom. Przy okazji światła do jazdy dziennej wykonane zostały w technologii LED. Dodatkowo auto otrzymało dużą atrapę chłodnicy, która posiada czarne wypełnienie i chromową listwę. Tradycyjnie już w słupkach C znalazły się tylne klamki. Czarny dach bardzo ładnie kontrastuje z czerwonym kolorem.

Widać lata
Wewnątrz Suzuki możemy dostrzec upływ czasu. Przede wszystkim materiały zostały zakończone twardymi plastikami. Wnętrze prezentuje się przestarzale, ale...Właśnie do takiego przyzwyczaiło nas Swift. Deska rozdzielcza i nawiewy trochę przypominają te stosowane w Suzuki. Oczywiście, nie doświadczymy tutaj miękkich materiałów. Ale ich jakość jest wysoka. Nie można mieć również zastrzeżeń do spasowania poszczególnych elementów wnętrza. Wnętrze jest jednak uporządkowane i ma fizyczne przyciski. Osobiście podobają mi się analogowe zegary. Umieszczone zostały one w tubach, zaś pomiędzy nimi znalazł się wyświetlacz komputera pokładowego. Sterowanie komputerem pokładowym odbywa się dzięki przyciskom, które umieszczone zostały na kierownicy.

Tradycyjnie już w centralnym punkcie kokpitu umieszczony został siedmiocalowy ekran systemu multimedialnego. Na pewno na tle innych wyświetlaczy stosowanych przez konkurencję jest skromniejszy. Nie posiada aż tak zaawansowanej elektroniki. Umożliwia podłączenie bezprzewodowo telefonu za pomocą Android Auto czy Apple CarPlay. Co istotne, auto posiada także fizyczne przyciski czy przełączniki, których jestem zwolennikiem. Wiadomo, co kto lubi. Fajnie, że znajduje się w nim również klasyczna dźwignia hamulca ręcznego oraz przyciski do aktywowaniadezaktywowania systemu start&stop, systemów wsparcia kierowcy. Na kierownicy kierowca ma do dyspozycji przyciski do obsługi komputera pokładowego, aktywnego tempomatu czy zestawu głośnomówiącego. Również chcąc podgrzać przednie fotele musimy skorzystać z tradycyjnego rozwiązania. Wreszcie samo uruchomienie pojazdu odbywa się za pomocą kluczyka. Nasza testowa wersja wyposażona została w przekładnie CVT. W odmianie tej nie przewidziano automatycznej klimatyzacji. Szkoda, że nie ma automatycznej klimatyzacji.

Zaskakuje?
Po Suzuki można by spodziewać się raczej niewielkiego wnętrza. Tymczasem jak jest w rzeczywistości? Zaskakująco dobrze. Ale pamiętajmy, że to kompaktowe auto, zatem nie spodziewajmy się przestrzeni porównywalnej z autami z wyższej półki. Na przednich siedzeniach wygodnie będąc podróżowały dwie osoby, zaś na tylnej kanapie dwie osoby o wzrośnie 180 cm. Szczególnie wysokim pasażerom tylnej kanapy może brakować niego przestrzeni nad głową. Z przodu tego problemu nie ma, można jeździć autem nawet w kapeluszu.

Co do schowków, przed pasażerem znajduje się zamykany schowek (całkiem pojemny), na konsoli środkowej jest niewielka półeczka z dwoma uchwytami na napoje, zaś przednie drzwi posiadają niewielkie kieszenie. W tylnych drzwiach pomieścimy niewielką butelkę. Mało mamy do dyspozycji portów. Jedynie z przodu po jednym gnieździe USB, AUX oraz 12 V. Pasażerowie tylnej kanapy pozbawieni zostali tego rozwiązania.Bagażnik Swifta wynosi 265 litrów. Na tle konkurencji to przeciętny wynik. Na zakupy wystarczy, ale żeby udać się z rodziną na wakacje, może być problem.

Co pod maską?
Mowa o wolnossącym silniku benzynowym o pojemności 1.2 litra wspierany przez układ miękkiej hybrydy. Może ona współpracować z pięciobiegową skrzynią manualną lub bezstopniową przekładnią CVT, w którą zaopatrzony był nasz testowy samochód. Trzeba przyznać, ze to rozsądne rozwiązanie a do tego jest bezawaryjne. Jeżeli ktoś poszukiwałby bardziej sportowych wrażeń, to dla niego przewidziano turbodoładowanego benzyniaka 1.4 BoosterJet. Występuje ona jedynie w wersji Sport.

Nasz silnik dysponował mocą 83 KM  przy 6.000 obrotów oraz maksymalnym momentem obrotowym 107 Nm, osiąganym przy 2.800 obrotach. Auto przyspiesza do 100 km/h w czasie 12,2 sekundy (o 0,9 sekundy szybciej niż w przypadku wersji ze skrzynią manualną). Jednostka ta jest wystarczająco żwawa, aby dobrze sobie radzić podczas podróżowania po miejskich arteriach. Poza miastem możemy narzekać na brak elastyczności jednostki napędowej. To rozwiązanie silników nieuturbionych. W naszym aucie zastosowano bardziej skomplikowaną od zwykłej hybrydy tzw. ,,miękką hybrydę”. Jest to tańsze rozwiązanie, ale i bardziej skomplikowane. Auto wyposażono w urządzenie zwane ISG, które w momencie hamowanie odzyskuje energię, gromadząc je w akumulatorze, zaś w czasie przyspieszania pełni rolę silnika wspierającego jednostkę spalinową. Generuje przy tym dodatkowe 2,6 KM oraz moment obrotowy 50 Nm. Pojemność baterii to 10 Ah. W zasadzie poruszając się Suzuki nie odczuwamy pracy układu hybrydowego. Można stan pracy akumulatorów obserwować z ekranu komputera pokładowego.

Zapewne wiele osób interesuje zużycie paliwa Suzuki. W tym aspekcie bez dwóch zdań nie możemy narzekać. W warunkach miejskich jest to zaledwie 5,6 litra, a poruszając się po drogach ekspresowych jest to zaledwie 4 litry. Zbiornik paliwa wynosi 37 litrów, zapewniając całkiem przyzwoity zasięg.

Auto zapewnia frajdę z jazdy. Wygląda nie tylko jak gokart, ale podobne są też odczucia z jazdy. Zawieszenie jest zestrojone sztywno, auto ma niewielki prześwit, na zakrętach jest przyklejone do asfaltu. Układ kierowniczy pracuje lekko i jest precyzyjny, zapewniając wyczucie nad autem. Jedynie trzeba uważać na krawężniki, to z racji 12 centymetrowego prześwitu.

Swift został wyposażony w wiele systemów bezpieczeństwa oraz wsparcia kierowcy. Czy wszystko  działa bez zarzutu? Okazuje się, że nie. Osobiście najbardziej przeszkadzał mi system antykolizyjny, który aż nadpobudliwy i potrafi ostrzegać o możliwości kolizji, chociaż wcale tego zagrożenia nie ma.  

Na koniec ceny. Cena podstawowej odmiany Suzuki Swift w wersji wyposażenia Premium rozpoczyna się od ceny 70 900 złotych, natomiast automat CVT to o 5 000 złotych większy wydatek. Odmiana Premium Plus kosztuje 76 900 złotych (wersja ze skrzynią manualną) lub 81 900 złotych (nasza odmiana) Najbogatsza wersja Elegance, która dostępna jest jedynie ze skrzynią manualną kosztuje 80 900 złotych.
MOTOTRENDY.PL

Zalety auta:
- oryginalna sylwetka
- przestronniejsze wnętrze, aniżeli mogłoby to się wydawać po wymiarach zewnętrznych
 -oszczędny silnik
- przyjemność z jazdy
- niska awaryjność

Wady auta:
- w najbogatszej odmianie jedynie dostępna skrzynia manualna
- zbyt czuły system antykolizyjny

Podstawowe parametry techniczne Suzuki Swift 1.2 DualJet mild Hybrid 2WD CVT:
Wymiary (długość/szerokość/wysokość/): 3845/1495/1735 mm
Silnik: benzynowy wolnossący
Pojemność: 1197cm3
Moc maksymalna: 83 KM przy 6000 obr./min
Maksymalny moment obrotowy: 107 Nm przy 2800 obr./min
Napęd: przedni
Zbiornik paliwa: 37 litrów
Skrzynia: automatyczna CVT
Osiągi (0-100 km/h): 12,2 s
Prędkość maksymalna: 175 km/h
Średnie zużycie paliwa : 5,1/5,2 l
Pojemność bagażnika: 265 l
Cena: od 70 900 zł
Cena wersji testowanej: od 81 900 zł