Inżynier z Neapolu tchnął nowe życie w mediolańską firmę. 

W tym roku przypada 150. rocznica urodzin Nicoli Romeo, pochodzącego z Neapolu inżyniera i przedsiębiorcy, który swoją zawodową przyszłość związał z Mediolanem. W 1915 r. przejął spółkę Anonima Lombarda Fabbrica Automobili (A.L.F.A.), założoną 24 czerwca 1910 r. i w wyniku przemysłowej transformacji po I wojnie światowej nadał zakładom w Portello nową, jasną misję polegającą na projektowaniu i produkcji samochodów „sport touring” wyróżniających się osiągami oraz aktywną obecność i dominację w międzynarodowych zawodach.

Nicola Romeo postrzegał udział w wyścigach jako kluczowy element strategii marki, realizujący dwa zasadnicze cele: budowanie wizerunku i promocję modeli produkcyjnych oraz rozwój zaawansowanych rozwiązań technicznych w warunkach rywalizacji sportowej, z myślą o ich późniejszym wdrażaniu do samochodów seryjnych. Romeo wykazał się wyjątkową intuicją, współpracując z najwybitniejszymi talentami swoich czasów, wśród nich wyróżniają się przede wszystkim dwa nazwiska Vittorio Jano oraz Enzo Ferrari.

Choć zwycięstwo w wyścigu Targa Florio w 1923 r. było pierwszym znaczącym sukcesem Alfy Romeo, dla Nicoli Romeo nie stanowiło ono jeszcze ostatecznego potwierdzenia dominacji marki w motorsporcie. Kluczową rolę odegrał tu Enzo Ferrari, który działając z inicjatywy Romeo sprowadził do Mediolanu Vittorio Jano. To właśnie on zaprojektował wyścigowy model Alfa Romeo P2, którego sukcesy wyniosły markę Alfa Romeo na sam szczyt międzynarodowej rywalizacji sportowej. Również w wyniku sportowych sukcesów modelu P2, Jano objął później stanowisko dyrektora technicznego, a kilka lat później zaprojektował najpierw model „6C”, a następnie światowej sławy „8C”.

Nicola Romeo przyszedł na świat 28 kwietnia 1876 r. w Sant’Antimo, niedaleko Neapolu, w licznej, lecz niezamożnej rodzinie. Mimo trudnej sytuacji materialnej ambitny młody człowiek kontynuował naukę, zdobywając dyplomy z inżynierii lądowej i elektrycznej w Neapolu oraz w Liège w Belgii. Przez pewien czas mieszkał we Francji i Niemczech, a następnie rozpoczął pracę w brytyjskich i amerykańskich firmach działających w sektorze kolejowym. W 1906 r. założył własną firmę i powołał do życia przedsiębiorstwo „Ing. Nicola Romeo & C.” w Mediolanie, zajmujące się importem rozmontowanych maszyn ze Stanów Zjednoczonych, wykorzystywanych do prac inżynierii lądowej.

Podczas I wojny światowej Romeo rozbudował swoją firmę, wprowadzając nowych wspólników oraz przejął przedsiębiorstwo A.L.F.A., które właśnie zostało postawione w stan likwidacji, uruchamiając produkcję na potrzeby wojny. Dzięki temu przedsięwzięciu Romeo stał się zamożny, a w 1918 r. otworzył firmę z nowym kapitałem, zmieniając jej nazwę na „Società Anonima Italiana Nicola Romeo & C.” i ponownie przekształcając profil produkcji – tym razem w kierunku sektora rolniczego i kolejowego. Dopiero rok później wszedł także do sektora motoryzacyjnego.

Pod koniec 1921 r. państwo, za pośrednictwem banków, przejęło kontrolę nad Alfa Romeo, otwierając tym samym nowy etap w historii firmy. Nicola Romeo pozostał na stanowisku dyrektora zarządzającego, prowadząc transformację firmy dzięki swojemu doświadczeniu. W 1928 roku zrezygnował z funkcji, a w 1929 został mianowany senatorem Królestwa, co było prestiżowym wyróżnieniem za jego wkład w rozwój włoskiego przemysłu. Zmarł 15 sierpnia 1938 r. w Magreglio, gdzie spędził ostatnie lata życia z żoną i siedmiorgiem dzieci, pozostawiając po sobie pamięć jako człowieka zdecydowanego i wizjonerskiego, który odegrał ważną rolę we włoskim przemyśle.

Dziś, w Muzeum Alfa Romeo w Arese oraz podczas międzynarodowych wydarzeń, samochody zaprojektowane i rozwijane w okresie przywództwa Nicola Romeo nadal zachwycają, fascynują (i ryczą), będąc świadectwem epoki motoryzacji, która przeszła do historii./oprac.ns/

źródło: Alfa Romeo