Rajdu Meksyku jest pierwszą w tym roku rundą rozgrywaną na szutrze.

Dodatkowym wyzwaniem imprezy jest trasa, która prowadzi drogami na wysokościach dochodzących do 2752 metrów nad poziomem morza. Startujący będą aż 21 razy zmieniali wysokość - z 1800 na 2752 m n.p.m. W tych warunkach nawet rajdowe auta dostają zadyszki – cała trasa rajdu Meksyku została wyznaczona na wysokościach, na których rajdowe samochody o mocy do 318 KM nie startują w Europie. Najwyżej położony punkt rajdowej trasy na naszym kontynencie znajduje się na wysokości 1608 m n.p.m. (na odcinku specjalnym „La Bollene-Vesubie-Sospel” w Rajdzie Monte Carlo), z kolei najniższa wysokość, na jakiej przebiega trasa w Meksyku to równo 1800 m n.p.m.

W tym roku trasę rajdu wytyczoną wokół geograficznego środka Meksyku, podzielono na 21 odcinków specjalnych skupionych w pobliżu parku serwisowego w mieście Leon. Niektóre z nich stanowią prawdziwe wyzwanie, np. „El Chocolate”, będący najwyższym punktem trasy (2752 m n.p.m.) nie tylko w Meksyku, ale wśród wszystkich rajdów w tym sezonie. Inne wyzwanie to najdłuższy OS dotychczasowego sezonu - liczący 55,82 km „Guanajuatito”. Dochodzą do tego liczne spektakularne miejsca przyciągające publiczność, jak rozgrywany w czwartkowy wieczór słynny odcinek uliczny „Guanajuato” w sercu stolicy gościnnego meksykańskiego stanu. Oprócz 72 000 mieszkańców, ten super stage, prowadzący przez tunele, ronda i wąskie miejskie uliczki będzie obserwować wielu przyjezdnych kibiców.

Przypomnijmy, że Rajd Meksyku, zwany inaczej „Rally America” albo „Corona Rally Mexico” został rozegrany po raz pierwszy w 1979 r. W tym celu swoje siły połączyły wtedy dwa największe automobilkluby Meksyku – Club Automovilistico Frances de Mexico (CAF) i Rally Automovil Club (RAC). Wtedy, aż do roku 1985, rajd rozgrywano w stanie Meksyk. Impreza powróciła do kalendarza mistrzostw w 1991 r,  po sześcioletniej przerwie. Trasa prowadziła po El Paso de Cortes, między dwoma spośród największych wulkanów Meksyku.

CAF przyjął następnie nową koncepcję - Rajd Meksyku miał krótszą trasę z dużą liczbą odcinków specjalnych - rozegrano go w 1993 r w Valle de Bravo. Od 1998 r. centrum rajdu znajduje się w mieście Leon. Organizatorzy podjęli wtedy kolejne kroki mające uczynić z tego rajdu jedną z rund Mistrzostw Świata, przedstawiając m.in. długofalowy plan biznesowy. W latach 2001-2003 Rajd Meksyku był kandydatem do cyklu MŚ. W 2004 r. po raz pierwszy rozegrano w okolicach Leon Rajd Meksyku jako rundę Rajdowych Mistrzostw Świata. Zwycięzcą został zespół Markko Martin/Michael Park (EE/GB, Ford). W 2009 r, przez jeden sezon, Rajd Meksyku nie był rundą Rajdowych Mistrzostw Świata, lecz przeprowadzono go jako „International Rally of Nations”. Zwyciężyli wtedy Manfred Stohl/IIka Minor (A/A, Mitsubishi).

Sebastien Ogier i Julien Ingrassia, mimo przygody „Gate Gate” wygrali w Meksyku w 2013 r, startując VW Polo R WRC. Na 18. OS-ie „Otates” na 32 kilometrze przez 37 sekund stali przed zamkniętą bramą pastwiska. Mimo tej straty czasowej zajęli na odcinku 6. miejsce. Później stracone sekundy odjęto na ich korzyść, co pozwoliło im uzyskać najlepszy czas. Zwycięstwo w Meksyku było pierwszym odniesionym na szutrowej nawierzchni przez Polo R WRC.

Przed rokiem zespół Volkswagena świętował w Meksyku podwójne zwycięstwo. Sebastien Ogier wygrał przed Jari-Matti Latvalą.